Aandacht

Aandacht is een bijzonder fenomeen.

Aandacht is als het licht van een lamp dat je ergens op laat schijnen… Je ziet wat je belicht. Als je je aandacht op een aandacht | ki-coachonderwerp richt, word je bewust van wat er op die plek is of zich daar afspeelt. En aandacht kun je – net als een lamp – als brede of als smalle bundel ergens op richten. Je ziet dan de grote lijnen of je schijnt als een laserstraal op de ‘vierkante millimeter’.

En dat doen we ook steeds met onze aandacht. Maar vaak zijn we er ons niet van bewust. Een groot gedeelte doen we automatisch. Zonder volle aandacht. Iedereen kent het voorbeeld dat je met fiets of auto onderweg bent en automatisch een andere route hebt genomen. Bijvoorbeeld die naar je werk, omdat je die route altijd neemt. Of hele stukken hebt gemist in je bewustzijn. Toch ben je ‘veilig’ of heel daar gekomen. Kortom, ook zonder volle aandacht kunnen we dingen voor elkaar krijgen. De aandacht die we onbewust gebruiken helpt ons in elk geval om ondertussen wel veilig te rijden.

Waar gebruiken we onze aandacht voor? Waar geven we aandacht aan en waar niet? Want waar we aandacht aan geven, nemen we bewust op. Vinden we blijkbaar belangrijk genoeg. Iemand die voortdurend zeurt, heeft zijn aandacht vooral op de dingen die niet goed gaan. Een optimist heeft aandacht voor wat er goed gaat. Een formule-1-coureur die winnaar wil worden, heeft aandacht voor de weg, de tegenstanders, maar ook voor welke strategie het juiste effect heeft om te kunnen winnen. Hij richt zijn aandacht als een laserstraal op hoe hij het beste uit zichzelf en zijn auto haalt. Het belangrijkste is volgens mij dat we een keuze hebben, waar we onze aandacht op richten.

100% aandacht

Als een kind om aandacht vraagt, vraagt het eigenlijk om 100% aandacht. Als je tussen het lezen van de krant/app … nog even antwoordt, geef je maar een klein gedeelte van je aandacht aan het kind. Met een beetje mazzel blijft het kind attention | ki-coachdoorvragen, tot je de hele boel aan de kant legt en er echt voor gaat zitten. Dan is er écht contact, 100% aandacht-contact. Net als bij de Japanse theeceremonie, waarin je heel bewust alle stappen doorloopt, je ademhaling onder controle hebt, je spieren, de volgorde, niets vergeet …. Daarom gaat het ook niet om een kopje thee inschenken. Het is in feite een ceremonie van aandacht.

Met hoe wij aandacht geven, geven we ons leven vorm. Belichten we met onze aandacht onze successen of juist onze mislukkingen. Of kiezen we om onze eigen fouten niet te zien – dus hoeven we niets te leren, belichten we alleen de slechte kanten van anderen, belichten we alleen onze carrière, of alleen de wensen van anderen in plaats van ook die van onszelf….

Met hoe je de wereld belicht, waar je je aandacht aan schenkt, zo ga je de wereld ook zien. Dus het is allesbepalend hoe je met je aandacht omgaat.

Met aandacht geef je richting aan je leven

Dus naar mate je meer je aandacht kunt aansturen, des te meer ga je zien wat je wilt zien. Wat helpt om dingen voor elkaar te krijgen, in plaats van de problemen die er zijn. Of te genieten van wat er is, in plaats van te zien wat er niet is. Dus naarmate je meer bewust kiest waar je je aandacht voor gebruikt, gaat je leven zich er ook naar richten.

Opdracht

1. Doe elke dag de volgende oefening. Zoek een moment waarbij je 5 minuten lang (zet een kookwekker) aandacht hebt voor waar je je aandacht voor hebt. Benoem dus in gedachten waar je aandacht voor hebt. Daarmee wordt je bewuster van je aandacht;
2. Als je een gesprek aangaat, ga dan (minimaal 1 keer per dag) met 100% aandacht het gesprek aan (in plaats van gelijkertijd je boodschappenlijst te maken, of te bedenken wat je na het gesprek gaat doen …);
3. Heb minimaal 1 keer per dag, 100% aandacht voor wat je eet. Dus niet met je mobiel in je hand, of achter het beeldscherm. Proef wat je eet, proef de smaak, de textuur …;
4. Heb aandacht voor wat er met je aandacht in deze week is gebeurd.

 

Veel plezier!!